Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Bilirim bana söyleceklerini Kaşlarını çatmak varken Kızmak varken Kırmak varken Gelipde Dudaklarımdan öpecek değilsin ya Oysa Yalan da olsa Bir tebessüm…
Acının miladıyla başlayan bir hikayedir bu yaşayıp gelmişiz ormanlar bir yanarak her dönemeçte uğultulu uçurumlar her şafakta uzun uzun kurt ulumaları…
Eğik yağmurlar altında kalan günlerden başlatsam zamanı, fısıldayarak kulağına bu sefer çok şey beklemediğim ondan. Günler dönmese de ben dönsem ışığın…
Daldı gözlerim Denizin o tirşe ve hareli gözlerine Derken Poseydon’la beraber Kaldırıp başlarımızı güneşin Gülkokusu bacaklarına baktıkDerken martılar geçti Sıyırarak suları…
Berna sonra gittik bir kır kahvesine oturduk bizimmiş gibi bütün güneşler bahçelere gelincik döşüyordu ilkbahar takmış baca temizleyicilerini koluna çay bardaklarına…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Çiçekleri sulayan adamın Bir sürü adı vardır. Üsküdara’a at yollar.Fırat suyu bütün bir bölgeyi ………………..
1.Saçlarını kimler için bölük bölük yapmışsın Saçlarını ruhumun evliyalarınca örülen Tarif edilmez güllerin yankısı gözlerin…
Sizin için, insan kardeşlerim, Her şey sizin için; Gece de sizin için, gündüz de; Gündüz…
Anne ölünce çocuk Bahçenin en yalnız köşesinde Elinde bir siyah çubuk Ağzında küçük bir lekeÇocuk…
Bayılırım şu düzenli dünyaya Kışı, yazı, baharı, güzü, gecesi gündüzü sırayla Ağaçların kökü içerde Dalların…
Bekliyorum Öyle bir havada gel ki, vazgeçmek mümkün olmasın!